Menu mobilne

Praca w narażeniu na drgania mechaniczne


Drgania mechaniczne są niejednokrotnie czynnikiem celowo generowanym, niezbędnym do realizacji określonych procesów produkcyjnych czy technologicznych. Podczas kontaktu pracownika ze źródłem drgań są one przekazywane do jego organizmu i zależnie od amplitudy drgań oraz czasu narażenia na ich działanie, mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia.


Drgania mechaniczne to zespół zjawisk występujących na stanowiskach pracy, polegających na przekazywaniu energii ze źródła drgań na organizm człowieka przez części ciała będące w kontakcie z drgającym źródłem w trakcie wykonywania pracy zawodowej. W zależności od sposobu wnikania drgań do organizmu człowieka, zasięg i skutki zdrowotne stosowany jest podział na drgania ogólne oraz miejscowe. Wibracja ogólna obejmuje zakres częstotliwości od 0,5 do 100 Hz, a miejscowa od 4,0 do 1500 Hz.


Drgania ogólne mogą powodować przede wszystkim dolegliwości ze strony kręgosłupa - najczęściej odcinka lędźwiowego, układu nerwowego, krążenia dużo rzadziej pojawić się mogą dolegliwości ze strony układu pokarmowego, a także możliwe zaburzenia układu rozrodczego, zaburzenia równowagi i wzrokowe.
Drgania miejscowe oddziałując na kończyny górne, są traktowane jako główna przyczyna dolegliwości związanych z narażeniem na drgania mechaniczne. Mogą one powodować zaburzenia ze strony układu naczyniowego, nerwowego i kostno-stawowego lub mieszane, obejmujące wszystkie wyżej wymienione.

Drgania mechaniczne występujące w środowisku pracy są generowane celowo, mogą też powstawać w sposób niezamierzony w wyniku pracy różnych urządzeń zawierających elementy ruchome oraz mogą stanowić skutek uboczny procesów technologicznych.

Typowymi źródłami ogólnych drgań mechanicznych są:
- środki transportu (samochody ciężarowe, ciągniki, ciężki sprzęt budowlany)
- podesty, obudowy lub bezpośrednie otoczenie maszyn.

Z kolei typowymi źródłami drgań mechanicznych oddziałujących na kończyny górne są:
- ręczne narzędzia wibrujące (młotki, ubijaki formierskie, piły łańcuchowe, przecinaki, wiertarki, wibratory, szlifierki, polerki),
- przedmioty trzymane w dłoniach i poddawane obróbce przy użyciu maszyn stacjonarnych (szlifowanie i polerowanie z zastosowaniem stacjonarnych szlifierek, polerek, kucia detali, zakuwania końcówek prętów i rur na kowarkach i młotkownicach, maszyny szwalnicze),
- sterowanie maszynami i urządzeniami (kierownice i uchwyty sterownicze w pojazdach mechanicznych, maszynach drogowych oraz uchwyty sterowania, zawory i poręcze urządzeń drgających).

Działania medyczne prowadzone w ramach badań profilaktycznych mają na celu eliminowanie przy zatrudnieniu osób, u których narażenie może pogłębiać istniejące już niekorzystne zmiany oraz wykrycie wczesnych zmian spowodowanych narażeniem u osób już zatrudnionych.

W diagnostyce stosuje się następujące badania przewidziane przepisami prawa:

- wibracja miejscowa: próba oziębienia z termometrią skórną i próbą uciskową; ocena czucia wibracji metodą palestezjometryczną; zdjęcia RTG rąk i stawów łokciowych

- wibracja ogólna w zależności od wskazań: zdjęcie RTG kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego


W przypadku wibracji miejscowej pierwsze badanie wykonuje po roku pracy w narażeniu następnie co trzy lata, zaś w przypadku wystąpienia wibracji ogólnej badaniom profilaktycznym pracownik poddawany jest raz na 3 lata.
W wykazie chorób zawodowych wykazu chorób zawodowych podaje się trzy postacie zespołu wibracyjnego: naczyniowo-nerwową, kostno-stawową oraz mieszaną.

 

powrót do listy zadaj pytanie